Wij zijn Robin en Marjolijn en samen met onze 4 Hovawarts (Haakon Hjalmar von Fina’s Stern, Bree van Laag Laren – Charlie, Alenka van Bree’s Stolp – Lenka en Brinja van Bree’s Stolp) wonen wij in het West-Friese dorpje Westwoud.
Heel wat jaren geleden zagen wij tijdens onze vakantie in het Franse Verdun een prachtige blonde hond staan, vrienden wisten ons te vertellen dat het een Hovawart was.
Toen wij een paar jaar later wisten dat er een hond moest komen dachten we beide onmiddellijk terug aan die blonde hunk in Verdun.
Na veel te hebben gelezen over de Hovawart besloten we dat het tijd was om van dichtbij kennis te maken met het ras. Zodoende kwamen we terecht bij Mart van Bon en samen reden we naar het verre Noord Laren om kennis te maken met haar en haar twee honden, Guus en Thor. Zwaar onder de indruk van deze twee imposante verschijningen en overdonderd door alle informatie reden we een paar uur later terug naar huis.
We waren verkocht…
Toch zou het uiteindelijk nog anderhalf jaar duren voordat we het verlossende telefoontje kregen van Mart. Er zat een hond voor ons in haar pasgeboren B-nest. Weliswaar niet de langverwachte reu maar een zwart-blond teefje. Ons maakte het niets meer uit, wij waren helemaal gelukkig!
Vanaf dat de pups drie weken oud waren reden we elk weekend heen en weer om deze tien bolletjes wol te bewonderen. Zes weken en een puppytest later wisten we dan eindelijk welke pup bij ons zou komen wonen. Het werd het turquoise bandje, Bree van Laag Laren. Door ons omgedoopt tot Charlie.
 |
 |
 |
 |
Nadat we verhuisd waren naar een ruimere woning met dito tuin begon het steeds meer te kriebelen….wat zou het leuk zijn als er een tweede Hovawart bij ons zou komen wonen. Charlie zelf was inmiddels twee jaar oud en we wisten al dat ze goede heupen had. Nadat we voor de “lol” de fokgeschiktheidstesten van de Hovawart Rasvereniging Nederland met goed gevolg hadden doorlopen rees het idee om zelf een nestje met haar te fokken. Ook haar ogen werden goed bevonden en toen stond niets ons meer in de weg.
Na ruim twee jaar en een aantal mislukte pogingen, Charlie is een aantal keren leeg gebleven, was het de derde dekking dan toch raak en was Charlie drachtig. Eind februari 2021 schonk ze ons een nestje met zes prachtige zwart-blonde teefjes.
Uit dit nestje hebben wij onze Lenka aangehouden, het pupje met het eeuwig kwispelende staartje. Wat een dametje is dit, zo klein als ze is, voor niets en niemand bang en altijd die staart hoog in de lucht! Dat wordt me er eentje…
Charlie en Lenka blijken een super match te zijn. Samen rennen en zwemmen, samen mee op vakantie. Maar ook heerlijk ontspannen samen slapen in mama’s grote bed.
Lenka op volwassen leeftijd bleek een super stabiel meisje te zijn. Vriendelijk, zeker van haar zaak, en graag samen op pad om dingen te ondernemen. Nadat al haar gezondheidsuitslagen prima bleken te zijn, hebben we besloten met haar een nestje te fokken. We wilden iets meer temperament in de lijn, het is tenslotte een werkhond. Zo gezegd, zo gedaan…
En daar kwam het B-nest. En uiteraard konden we het niet laten daar een meisje uit aan te houden. Onze eigen kleine Brinja, het roze bandje.
Brinja is de belhamel van het stel, hoger in haar temperament (maar wel met een hele lieve en zachtaardige kant) werkt ze zichzelf regelmatig in de nesten. Zij is van het type: eerst doen en dan denken. Een heerlijke doerak die mensen kan overweldigen met haar liefde voor alles op twee benen. Ook op 4 benen trouwens…
Ze blijkt prima in ons roedeltje te passen, we zijn regelmatig met haar en een van de andere meiden op pad. Voor nu regelmatig naar show, de periode in de jeugdklasse wordt volop benut. Verder is ze dol op de puppy gym lessen bij ons in de buurt en zelfs de gehoorzaamheidslessen gaan haar prima af.
We gaan rustig afwachten hoe ze zich ontwikkeld en wat de toekomst ons brengt. Laat haar voorlopig maar lekker die kleine belhamel zijn, wij genieten volop van haar.
Tussen al dit dames geweld kwam er ook nog een leuke kerel aanwaaien… Haakon, een Duitse reu van 11.5 jaar oud, was op zoek naar een nieuw huisje. Wegens omstandigheden kon hij niet blijven wonen bij zijn eerste eigenaar. We hebben geen tel nagedacht, zijn naar Duitsland gereden, en na een kennismaking met hem, z’n eigenaar en zijn fokster, hebben we hem meegenomen. Binnen een week was onze sombere opa veranderd in een vrolijke en lieve opa. Hij past prima tussen de meiden en ook met kleine Brinja doet hij het super, hij is de enige die haar nog wat regels weet bij te brengen.
Het is een drukte van belang, maar we genieten elke dag van ons kwartet.
Mocht u geïnteresseerd zijn in onze honden of de Hovawart in het algemeen, schroom dan niet om contact met ons op te nemen via het contactformulier.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |